Onverwachts heel snel

Allereerst wil ik je ontzettend bedanken voor de fijne ontspannen yoga lessen. Voor mij weer een echte eye opener en bewustwording hoe belangrijk rust, ontspanning en daarbij een goede ademhaling is. Niet alleen voor de bevalling wat aan gehad maar ook daar buiten. Naast de oefeningen vond ik het erg prettig om het hele proces te horen en daarbij de benodigde tips en advies te ontvangen. Alle lof voor jou. Keep up the good work!

Dat geen bevalling hetzelfde is heb ik mogen ervaren. Ik had maandagavond ook écht niet verwacht dat ik nog geen 24uur later bevallen zou zijn. Na een lange eerste bevalling is het nu erg vlot gegaan. Maandag op dinsdag nacht begonnen rond één uur de voorweeen. Evenals bij de geboorte van onze dochter waren dit erg gevoelige voorweeen, maar onregelmatig, soms meer dan een u(u)r(en) niets, kortom duidelijk voorweeen en nog lang niet het echte werk. Deze weeën duurde bij onze dochter ruim twee dagen en daarom dinsdagochtend, in overleg met de verloskundige besloten om wel de bloedverdunner te spuiten. Wetende dat ik sowieso dinsdag geen ruggenprik mocht, maar met in het achterhoofd de vorige bevalling durfde ik dat wel aan. Dinsdagochtend een heerlijke ochtend samen met onze dochter gehad en de voorweeen kon ik tussendoor goed wegwerken met de buikademhaling. Rond een uur of drie half vier werden de weeen heftiger, maar nog altijd erg onregelmatig en voor mijn gevoel voorweeen. Toch mijn man maar bericht om vandaag wel op tijd te stoppen met werk. Hij was om half vijf thuis. Nu kon ik lekker gaan douchen ter ontspanning,  want met een kleine meid erbij was dat lastig. De weeën waren ondertussen krachtiger geworden en zaten heel laag in de rug. Erg pijnlijk en op sommige momenten moeilijk weg te ademen. Dus ontspanning kon ik goed gebruiken. Mijn man ging alvast mijn moeder bellen zodat we onze dochter konden brengen. Hij is even met haar naar buiten gegaan spelen, want daar was ik met haar nog niet aan toegekomen. De warme douche gaf mij wat ontspanning en verlichting zodat ik de weeën weer beter kon opvangen met de buik en flank ademhaling. Tijdens het douchen besefte ik dat de weeën elkaar ineens sneller opvolgden. Ik ben er onderuit gegaan en gaan timen. Na dit even gedaan te hebben schrok ik een beetje want ik zag dat elke wee al een minuut duurde. Help. Snel mijn man bellen om weer binnen te komen en straks de verloskundige bellen. Om 17.15u heb ik hem gebeld. Hij was alleen net met onze dochter op het schoolplein (twee minuten lopen van ons huis) bij de glijbaan en daar moest ze nog van af. Omdat de weeën nog geen uur duurde én omdat ik op dat moment, ondanks de heftigheid, nog het idee had:  “dit zijn nog steeds voorweeen en het duurt nog wel even”, was ik kalm en vond het dus prima dat hij onze dochter de ruimte gaf. Tegen de tijd dat hij thuis zou zijn kon hij dan ook de verloskundige bellen, dan waren we weer even verder. Hij heeft om 17.45u de verloskundige gebeld en we mochten naar het ziekenhuis. Mijn man ging alle spullen pakken zodat we eerst onze dochter naar mijn ouders konden brengen en wij daarna direct door naar het ziekenhuis. Op dat moment ging het ineens heel snel. Al snel waren de weeën zo heftig en kreeg ik persdrang, maar dit besefte ik op dat moment nog niet. Ik kon dit zelf nog niet geloven / verwerken en hield mijzelf voor dat dit nog steeds voorweeen waren en ik er doorheen moest. Achteraf gezien sloeg dit natuurlijk nergens op. Mijn man zag hoe hard het ineens ging en had gelukkig wel het besef en heeft besloten dat mijn vader onze dochter kwam ophalen en wij direct naar het ziekenhuis gingen. Ofwel met persweeen de auto in. De weeen heb ik niet weg kunnen ademen, maar tussen de weeën door kwam ik wel volledig tot rust met de buik ademhaling. Dit was steeds zo’n verademing en de autorit was wat dat betreft ook geen probleem. Mijn man bleef ondanks alles rustig en om 18.28u zijn we aangekomen op de poli in het ziekenhuis. Toen we op de kamer kwamen, kwam de verloskundige en wilde ze als eerste de ctg aansluiten. Op dat moment kreeg ik net een wee en nu kon ik het toch echt niet meer tegen houden. Direct erna mocht ik op bed komen zodat ze de ctg kon aansluiten, maar verloskundige zei direct dit is niet meer nodig ik zie het hoofdje al. Mijn man was nog bezig met jas en tas opruimen en ik dacht alleen maar Wàt zegt ze nu?! Zijn het dan écht al persweeen terwijl mijn vliezen nog niet gebroken zijn. Maar eigenlijk was dit ook een verademing want bij de volgende wee kon ik mij er eindelijk aan overgeven. Het ging zo snel dat ik even totaal niet meer wist hoe de persademhaling ging maar met dank aan mijn man en de verloskundige is het gelukt om niet in paniek te raken. Om 18.35u heeft ze mijn vliezen gebroken en om 18.47u lag onze dochter heerlijk op mijn borstkas. Ze was direct al lekker aan het rondkijken en het duurde niet lang voordat ze begon met drinken. Echt een natuurtalentje. Alles is voorspoedig verlopen en kijk ik terug op een korte, heftige maar fijne bevalling.

Voor iedereen een hele fijne zwangerschap, geniet er van want voor je het weet ben je samen met het kleine wondertje dat nu in je buik groeit.